Me&My World

29/Mar/08

เป็นงานที่ตอนแรกไม่ได้คิดจะไป  แบบว่าออกบ้านได้ฉุกละหุกมาก (ถึงขั้นเรียกเลือดกันเลยทีเดียว)

มันเริ่มจาก  เมื่อเช้าอีอุลตื่นมาตอนประมาณ10โมงครึ่ง กะว่าจะมาเปิดเนตนั่งทำการบ้านบัญชีเพราะมันจะสอบอาทิตย์หน้า

แต่แหม...ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เล่นเวปซักหน่อยละกัน

ว่าแล้วก็จิ้มไปเวปพรอปออป สายตาดันเหลือบไปเห็นปฏิทิน...

อืม...วันที่28-6เมษามีงานคอสที่ZEN  อืม...

เดี๋ยวนะ!!!  วันนี้วันที่29

ตอนแรกก็แค่งั้นๆ  จนกระทั่งอีอุลกระแดะไปเข้าบลอคหนูมิว

ไปเจอรูปงานนี้ที่หนูมิวไปมาเมื่อวาน

เท่านั้นแหละค่ะทุกท่าน...อีอุลสติแตกวิ่งทั่วบ้าน  ทั้งเปลี่ยนชุด ทั้งหากล้อง วิ่งพล่านจนไปชนขอบตู้ได้แผลมาตรงข้อพับแขนซะหนึ่งแผล (เจ็บสุดๆ ฮือ)

หลังจากนั้นก็สวมรองเท้า(กึ่งแตะกึ่งส้นตึก) วิ่งออกจากบ้านไปรอรถเมล์  (อ่านหนังสือสอบเรอะ? ช่างมัน ไว้โต้รุ่งเอา)

อ้อ! ใครอยากรู้ว่ารูปอะไรทำให้ไอ้อุลถึงกับยอมสละเวลาอ่านหนังสือสอบหนีไปงานได้เนี่ย...ตามไปดูบลอคหนูมิวดูละกันนะจ๊ะ

โอเค กลับมาต่อ

พอนั่งBTSไปลงชิดลมปุ๊บ!  ระหว่างที่เดินอยู่ตรงทางเชื่อมมาเซ็นทรัลเวิร์ด

ปึด! รองเท้าบ้าสายขาดไปหนึ่งเส้น (เพิ่งซื้อได้สองอาทิตย์เองนะ เจ๊งเร็วไปมั้ย?)

ไม่เป็นไร  ยังเหลือสายรัดอีกสองเส้น  อุลยังไหว  กะว่ารอประกวดเสร็จค่อยเดินไปซื้อที่MBK (<<<คือรองเท้าที่นั่นมันถูกกว่าง่ะ...แล้วจะเฉลยตอนหลังว่านี่เป็นความคิดที่ผิดมหันต์)

ไปถึงห้างตอนบ่ายโมง แล้วก็โทรไปหาหนูมิวเพราะหาที่จัดงานไปเจอ (โลเคชั่นลึกลับมากค่ะ) ก็เลยรู้ว่าหนูมิวก็จะมาเหมือนกัน  สุดท้ายก็เลยนัดเจอกันแล้วก็เดินงานด้วยกัน (มีเพื่อนเดินแล้ว เย่ๆ)

พอถึงงาน คือ  ความรู้สึก ณ วินาทีนั้น...งานมันยิ่งกว่าร้างอีกค่ะท่านผู้ชม  แบบว่าเงียบซะยิ่งกว่าเงียบอีก  ว่าคนมาคอสก็น้อยแล้ว คนที่มาเดินงานเล่นๆนี่ยิ่งน้อยกว่าอีกอ่ะ  แบบว่าสงสารพนักงานขายของหรือพวกพริตตี้  พวกเค้าจะขายของให้ใครได้เนี่ย

ส่วนด้านงานประกวดคอสตอนแรกบอกว่าจะเริ่มบ่ายสอง แต่รู้สึกสุดท้ายจะเลทไปจนบ่ายสามได้มั้ง  ทีแรกแอบเฟลเพราะไม่เจอนักคอสที่ตั้งใจมาถ่ายซักคน (ปกติอุลจะเล็งไว้6คนอ่ะ  6คนไหนไม่บอก 55+) ก็เลยไปเดินแกร่วๆกับหนูมิว (หนูมิวเป็นตากล้องก็เลยเดินถ่ายรูป  ถ่ายสวยมากๆเลย เบาแรงอีอุลไปเยอะ  แบบว่าไม่ต้องถ่ายเอง แค่...มิว เดี๋ยวพี่ขอสูบนะจ๊ะ หึหึ)

ซักพักก็ไปเจออรนี่ย์ คอสเซเบอร์จาก Fate Stay night (สะกดถูกป่าวหว่า)  ก็เลยแชะไปสองรูป  แล้ว...

คือตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะได้เจออรนี่ย์ตัวเป็นๆหรอก ยังแอบกระซิบกับหนูมิวอยู่เลยว่า คนนั้นอรนี่ย์เนอะๆ หนูมิวก็ไม่แน่ใจ  จนหลังจากถ่ายไปสองรูปแล้วกำลังจะเดินไปที่อื่นน่ะแหละ  สายตาดันเหลือบไปเห็นเซเบอร์ยืนถ่ายไพรเวทจิกปลายเท้าอยู่ตรงขั้นบันได...

โอเค...รั่วแบบนี้  ใช่อรนี่ย์แล้วแหละ ชัวร์ป้าบ

ก็เลยไปขอรีเควสอรนี่ย์ขอรูปรั่วๆซักรูป อรนี่ย์ทำหน้าเหวอไปเลย...แต่สุดท้ายก็ยอมทำให้ถ่ายด้วยล่ะ (ฮา) <<< คือ  ปกติเห็นรูปอรนี่ย์แต่ละรูปในบลอคมัน... แบบว่า...พอเห็นแต่ภาพอรนี่ย์โพสต์งามๆแล้วคือ เอ่อ...ไม่ชินอ่ะ มันต้องมีความรั่วแอบแฝงซักอยู่ซักนิดเพื่อรรถรสในการชม(อย่าโกรธเราน๊า >_ <)

ทีแรกอุลกับน้องมิวก็กะจะกลับเลยแหละ  แต่คิดไปคิดมา...ไหนๆก็ไหนๆแล้ว  อยู่ดูซักหน่อยละกัน

ปรากฏว่าการประกวดดีกว่าที่คิด  นักคอสแต่ละคนแสดงดีมากๆเลยแหละ มันส์+ฮามาก (นักคอสน่ะแสดงดี แต่พิธีกรนี่แอบไม่อยากจะให้อภัยเล้ย  แม้แต่เกมส์ดังๆอย่างปังย่าก็ยังเรียกไม่ถูก เฮ้อ...)  ไอ้ที่บู๊ก็บู๊ซะจนเวทีสะเทือน (แต่บางคนไม่ต้องบู๊เวทีก็สะเทือนได้ ฮา) ไอ้ที่เต้นก็เต้นซะจนอยากเต้นตาม  สรุปก็คอคิดถูกที่อยู่รอดูแหละ  ถึงจะไม่มีไอดอลของอุลซักคนประกวดเลยก็เถอะ (สารภาพแบบนี้จะโดนมองในแง่ลบมั้ยเนี่ยชั้น -*-)

พูดถึงเรื่องโชว์  ฝั่งตัวละครชายอุลมีติดใจอยู่สองคน  คนนึงคือคุณแจ๊ค สแปโรว์  ที่เหมือนมากถึงมากที่สุดในทุกองค์ประกอบ  ส่วนอีกคนนึงก็คือคนที่แต่งเป็นนินจา บู๊มันส์มาก อาวุธลับเยอะสุดๆ(คนนี้เดี๋ยวมีเรื่องต่อตอนหลังตอนนี้พักไว้ก่อน) 

พอประกวดรอบโชว์เสร็จ (รอบจริงคือห้าโมงครึ่ง ที่จะมีกรรมการมาตัดสิน) อุลก็เลยกะว่าจะเดินไปซื้อรองเท้าใหม่ที่MBK ก็เลยเดินออกจากเซ็นทรัล  ปรากฏว่า...

อีสายอีกสองเส้นดันไปขาดพอดีที่แถวๆสยาม บังเอิ๊ญ หน้าร้านรองเท้าพอดี

แต่ละคู่นี่ก็...เห็นราคาแล้วอยากร้องไห้ แถมมีแต่ส้นสูงๆ ไอ้ที่ไม่สูงก็ดันไม่มีไซส์

สุดท้ายก็...จ่ายไปพันสอง  เฮ้อ...วันนี้ช่างเลวร้ายชะมัด  ต่อจากได้แผลก็รองเท้าขาด *ช้ำใจ*

แต่เดี๋ยวก่อน!!! โบราณว่าไว้  ชีวิตมันย่อมมีฟ้าหลังฝนเสมอ (ใช้สำนวนถูกมั้ยเนี่ยชั้น)  หลังจากไปซื้อรองเท้ากลับมาที่งาน

รู้มั้ยอุลเจอใคร?

อาร์ต กับ พี่หยก !!!!! แต่ไม่ได้คอสมา

กรี๊ดดดดดดดดดด!!!??? ขอบคุณสวรรค์ที่ดลใจให้อีอุลกระเสือกกระสนมางานนี้ (ถึงตอนเช้าจะซวยไปนิดก็เฮอะ) ต่อจากอรนี่ย์ก็เป็นสองคนนี้

หลังจากที่รวบรวมความกล้าอยู่นานสุดท้ายก็เลยไปขออาร์ตซักแชะ (กล้องนู๋มิว ตอนนี้รอรูปอยู่ ฮะๆ)  แล้วก็ไปขออรนี่ย์ด้วย (จะว่าไป...อรนีย์เราไม่ใช่โรคจิตน๊าาา อย่ามองเราแปลกๆงั้นสิถึงจะขอรีเควสรูปรั่วๆไปตอนแรกก็เถอะ ฮือ++T^T)

หลังจากนั้น...ปัญหาอยู่ที่พี่หยก

คือ  ให้อุลขอถ่ายรูปใครเนี่ย อุลก็กล้าขอนะ   แต่ในกรณีพี่หยกกับพี่***โดยเฉพาะเวลาที่พี่สองคนนี้เค้าไม่ได้คอสเนี่ย  มันเป็นข้อยกเว้นของอุลเลยแหละค่ะ  แบบว่า พวกพี่เค้าช่างเจิดจ้าซะจนอุลไม่กล้าขอหรือพูดทักทายกับ'ตัวเป็นๆ'เลยอ่ะ (อาการหนักสุดๆ ถึงจะเป็นหนึ่งในหกของลิสต์'Must Take Pic'อุลก็เถอะ แต่สองในหกนี้มันต่างกับอีกสี่คนที่เหลือในด้านความกล้าของอุลน่ะสิ  สาเหตุกรุณาอย่าถาม เพราะตัวเองยังไม่รู้เลยเหมือนกัน)

ก็เลยเดินๆเหล่ๆพี่เค้าอยู่ห่างๆ กะรอว่าจะมีใครกล้าขอพี่เค้ามั้ย เราจะได้ขอด้วยซักรูป...สุดท้าย...ก็มีน้องคนนึงไปขอแหละ (ฮิ้ววว)  เรานี่แทบอยากกระโดดกอดน้องแล้วบอกว่าขอบคุณนะที่ขอพี่เค้าไป

แล้วหลังจากนั้นหนูมิวกับอุลก็ไปเดินร่อนๆในงานอีกรอบ  แล้วก็ไปหยุดอยู่ตรงซุ้มที่มันเป็นพวกของเล่นขุดซากฟอลซิลอ่ะ 

ทีนี้ตรงนั้นเค้าก็จะมีกระบะทรายใหญ่ๆอยู่  หนูมิวก็ชวนว่าอยากเล่น  แต่ตอนนั้นอุลก็ไม่เห็นอุปกรณ์อะไร จะขุดไงหว่า? เอาเท้าเขี่ยๆ? (ช่างคิดได้เนอะคนเรา)  จนพอเดินไปอีกด้านถึงเห็นพวกรองเท้ายาง แปรงปัด แล้วก็ที่ขุด  คุณพนักงานก็แสนน่ารัก เชียร์ให้ไปลองเล่นดู (คาดว่าคงเบื่องานเหมือนกันเพราะช่างไร้ซึ่งผู้คน)

แล้วทีนี้ ฟ้าที่สองหลังฝนก็บังเกิด!!!  พี่หยกกับเพื่อนเค้าก็มาเล่นด้วย!!!

แต่...จำไว้เลยนะนู๋มิว  เป็นคนชวนเล่นแท้ๆ พอถึงอย่างงี้กลับปล่อยพี่ไปเล่นคนเดียว ฮือ T^T (ตัวเองรอถ่ายรูป)  แอบเครียดมากจนไม่กล้าคุยกับพี่เค้าเลย *สลด* ไอ้ emsอุลก็กล้านะ แต่ให้คุยกับตัวเป็นๆนี่อุลมิบังอาจอ้ะ (เครียดมากจนขุดแรงไปจนฟอสซิลแตกมานิดนึงเลยอ่ะ <<รู้สึกผิด)

หลังจากนั้นก็ไปดูประกวดคอสรอบสอง  ปรากฏว่าบางคนก็แสดงได้ดีกว่ารอบแรกเยอะ  แต่บางคนอุลว่ารอบแรกแสดงดีกว่านะ (แถมมุขรอบแรกฮากว่าด้วยแหละ) 

แต่คนที่แสดงเป็นนินจานั่นตอนรอบแรกบู๊เสร็จมีพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นอุลว่าเจ๋งแล้วนะ  แต่พอรอบสอง(รอบจริง)แสดงดีกว่าเดิมแถมมีพูดภาษาญี่ปุ่น ไทย อังกฤษ สำเนียงก็สุดยอดมากๆเลยด้วย  เจ๋งมากอ่ะคนเนี้ย!!!

รู้สึกว่าพ่อนินจาเนี่ย หลังแสดงเสร็จคุณปรัญญา ปิ่นแก้วเค้าจะเห็นแววเรียกเข้าไปคุย แล้วก็ให้นามบัตรไว้ด้วยล่ะ...สงสัยต่อไปเราอาจจะเห็นนักแสดงในหนังที่เป็นอดีตนักคอสจริงๆก็ได้มั้งเนี่ย  ยังไงก็ยินดีด้วยนะคะ

หลังจากเลิกงานอุลก็นั่งBTSไปหาพ่อ แล้วทั้งบ้านก็ไปนั่งกินซิสเลอร์กัน...อุลสั่งฟิชแอนด์ชิพไป

ปรากฏว่า...ฟ้าหลังฝนแล้วยังมีฝนหลังฟ้าค่ะทุกท่าน

อิอาหารปลาจานละร้อยเนี่ย อุลหั่นๆกินๆไปได้ครึ่งอันมันก็...บินออกจากจานไปซะงั้น (ปลาชั้น...ไม่น่าหั่นแรงเล้ย T^T)

โอเค พล่ามจบละ  ไปดูรูปกันเถอะ!!! (น้อยแต่นรกนะคะ  ที่เหลือตามลิงค์ไปบลอคหนูมิวเอาเอง)

เริ่มด้วยอรนี่ย์ (>_<)

ไม่มีภาพนี้แล้วรุ้สึกมันขาดสีสันที่คุ้นเคย (จะโดนฆ่าไหมนี่ แต่ภาพแบบนี้อุลกล้าขอแต่อรนี่ย์คนเดียวนะเนี่ย)

กัปตันแจ๊ค...คนนี้ถ้าไม่ได้รางวัลก็ไม่ณู้จะว่าไงแล้ว

ซันจิ  ชอบมุขพี่คนนี้สุดๆ จะเสี่ยวไปถึงไหน ฮะๆ

ดาร์คเอลลี่ จาก rave ชีช่างมั่น <<< เราเชียร์อยู่ ขอให้ได้รางวัลน๊า!!!

คุณโต๋เต๋ คอสนารุโตะ อันนี้ก็สุดยอด!!! ลูกพลังนั่นเป็นออปที่เจ๋งมากเลย

Danteจาก Devil may cry จะผิดมั้ย ถ้าอุลจะบอกว่าอุลชอบมาดส่งดาบตอนประกวดรอบแรกมากกว่าอ่ะค่ะ อ๊ะ! แต่รอบสอง ปืนไม่แตกแฮะ (ฮา)

อันนี้รูปหมู่

คนเนี้ยคุณนินจาที่แสดงเจ๋งจนคุณปรัชญาให้นามบัตร  รู้มั้ย?ตอนแรกอุลคิดว่าพี่หน้าเหมือนนิโนะ สมาชิกวงอาราชิเลยแหละ ฮะๆ

 สุดท้าย...

พี่หยก >_< b 

ปล.ไปงานนี้จบแล้ว  มานั่งวิตกต่อ...บัญชีชั้น อ่านไม่ทัน  ถึงขั้นวิกฤตแล้วแฮะ  จะทำไงดีหว่า...

ปล.2 จากสาเหตุด้านบน แล้วแกมานั่งอัพบลอคทำเพื่ออะไรอยู่ฟะ (ก็อยากอัพนี่... T^T)

ปล.3 ไปงานนี้ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ(แต่อุลแอบเข้าไปสูบรูปบ่อยๆ โดยไม่รู้ตัว)เป็นคุณตากล้องมาอีกสองคน  คุณ jo_xjack กับคุณ Rasiacgf yoroshiku ne!!! แอบดีใจจังมีคนจำอุลตอนที่คอสได้ด้วย ทั้งที่อุลนานน๊านคอสทีแท้ๆ ไม่คิดว่าจะมีใครจำได้นะเนี่ย (*เขิน*)